نوع مقاله : علمی پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکترای مدیریت ورزشی ،واحدجهرم ،دانشگاه آزاد اسلامی ،جهرم،ایران

2 دانشیار مدیریت ورزشی دانشگاه اصفهان،اصفهان،ایران

3 دکترای تخصصی، تربیت بدنی و علوم ورزشی: فیزیولوژی ورزشی,واحد جهرم، دانشگاه آزاد اسلامی ،جهرم،ایران

4 عضوء هیات علمی گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی واحد جهرم، دانشگاه آزاد اسلامی جهرم،ایران

چکیده

تحقیق حاضر با هدف شناسایی عوامل دوستی بین بازیکنان تیم های بسکتبال و بررسی تاثیر رابطه دوستی در فضای تیمی و عملکرد بازیکنان انجام گرفته است. این مطالعه از نوع پژوهش های کیفی از نوع گراندد تئوری با شیوه اکتشافی است. جامعه آماری اول اساتید مدیریت ورزشی، ورزشکاران، مربیان و داوران و مدیران باشگاه ها بودند که به صورت هدفمند(گلوله برفی) برای مصاحبه‌های کیفی در موضوع پژوهش انتخاب گردیدند. جامعه آماری دوم شامل کلیه بازیکنان لیگ برتر بسکتبال ایران به تعداد 168 نفر بودکه از طریق روش نمونه گیری کل شمار پرسشنامه در بین همه آن ها توزیع شد و در نهایت 130 بازیکن در تحقیق حاضر شرکت نمودند. برای بخش کمی پرسشنامه ای طراحی شد؛ این پرسشنامه مستخرج از بخش کیفی بود. برای تجزیه‌وتحلیل داده‌های کیفی از روش نظریه‌پردازی داده بنیاد استفاده شد و در تحلیل کمی با استفاده از مدل معادلات ساختاری در نرم افزار AMOS24 داده های گردآوری شده تجزیه تحلیل شدند. یافته ها حاکی از توسعه فرهنگ و هنجار تیمی بود. در نهایت، مشخص شد که فرهنگ و هنجار تیمی و جامعه پذیری در رابطه بین کیفیت دوستی و عملکرد فردی-اجتماعی و عملکرد تیمی-باشگاهی دارای نقش میانجی می باشند. تحلیل مصاحبه های کیفی منجر به شناسایی شش مقولة شرایط علّی، پدیدة محوری، شرایط زمینه ای، شرایط مداخله گر، راهبردها و پیامدها شدو براساس تحلیل کمی براساس مدل معادلات ساختاری می توان گفت عوامل شکل گیری و توسعه ارزش دوستی شامل مهارت اجتماعی، همدلی شناختی و عاطفی، ویژگی های شخصیتی و خوش خلقی می باشد.

کلیدواژه‌ها