نوع مقاله : علمی پژوهشی

نویسندگان

دانشگاه شهید بهشتی تهران ایران

چکیده

چکیده
زمینه و هدف: دوران سالمندی با زوال تدریجی عملکرد فیزیولوژیکی و افزایش آسیب‌پذیری همراه است و افراد سالمند تمایل به بی‌تحرکی و تغذیه‌ای ناسالم دارند. بنابراین هدف از پژوهش حاضر بررسی ارتباط نگرش تغذیه‌ای با آمادگی قلبی عروقی و برخی از عوامل آمادگی جسمانی در افراد سالمند فعال و غیر فعال بود.
مواد و روش ها: بدین منظور 220 مرد سالمند با میانگین سنی91/6 ± 92/64 و شاخص توده بدنی 02/4±4/27 بر اساس میزان فعالیت بدنی به دو گروه فعال و غیرفعال تقسیم شدند. پرسش‌نامه نگرش به تغذیه (EAT-26) توسط آزمودنی‌ها تکمیل شد و آزمون های آمادگی جسمانی، از آنان بعمل آمد. به منظور تجزیه ‌و ‌تحلیل آماری داده‌ها از آزمون تی مستقل ضریب همبستگی و رگرسیون استفاده شد.
یافته‌ها: نتایج تحقیق حاضر نشان داد که بین نگرش تغذیه‌ای و استقامت قلبی عروقی در افراد سالمند فعال رابطه مثبت و معنا داری وجود دارد( 0.409=rو 0.001=p) و در افراد غیر فعال نیز رابطه مثبت معنی داری وجود دارد(0.59=r و 0.043=p)؛ و در نهایت مشخص شد مردان سالمند فعال نسبت به گروه غیر فعال،10% شاخص توده بدنی پایین‌تر و 23% نگرش تغذیه‌ای بهتری دارند.
نتیجه‌گیری: با توجه به افزایش تعداد سالمندان، توجه به ابعاد مختلف کیفیت زندگی و سبک زندگی آنان اهمیت فراوانی دارد. مقادیر ترکیب بدنی و سطح آمادگی جسمانی مردان سالمند می‌تواند بیانگر تاثیر فعالیت بدنی بر نگرش تغذیه ای صحیح در این افراد باشد، این ارتباط، به مشارکت در ورزش، افزایش میزان درک ذهنی از وضعیت تغذیه‌ای، سلامت جسمانی و همچنین کیفیت زندگی افراد سالمند کمک می‌کند.

کلیدواژه‌ها